Category Archives: Ζωγραφομαγειρέματα

ΤΑ ΜΑΓΙΚΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Standard

Τα Χριστούγεννα απ’ όπου κι αν περάσουν αφήνουν το φως και το χρώμα τους.

Περνάνε από τις πόλεις και τα χωριά και φωτίζουν βεράντες, βιτρίνες, δρόμους και πλατείες.

Τι γίνεται όμως όταν περάσουν από το δάσος;

Μπορείτε να φανταστείτε;

Εμείς το φανταστήκαμε!!!

Ομαδικό έργο με λαδοπαστέλ, νερομπογιές, μαρκαδόρους και…

πολύ μουσική!!!

 

ΟΜΟΡΦΗ ΠΟΛΗ

Standard

«Μοιάζουν τα σπίτια με χαρτόκουτα…»

Μια πόλη φτιαγμένη από σχήματα και παιδική φαντασία

μια πόλη φτιαγμένη με νερομπογιές, λαδοπαστέλ και κομμάτια από χαρτόκουτα

μια πόλη με…. άρωμα Φθινοπώρου

ΣΥΝΝΕΦΑ ΧΩΡΙΣ… ΣΥΝΝΕΦΙΑ

Standard

 

 

Παίρνοντας αφορμή από  τη βροχή…

… είπαμε να γεμίσουμε και τον δικό μας ουρανό με σύννεφα,

σύννεφα φτιαγμένα από παιδιά,

σύννεφα χαμογελαστά!!!

Και η βροχή καθώς πέφτει σιγοτραγουδάει τη… «Συννεφούλα»

Ακούστε την κι εσείς και απολαύστε τα παιδιά την ώρα που ζωγραφίζουν

ΓΙΑΤΙ;

Standard

Τα παιδιά ρωτάνε το φεγγάρι για τον πόλεμο

και τον ζωγραφίζουν…

Κύκλοι, γραμμές

φεγγάρια, φωτιές

μια πόλη, σιωπή

Γιατί;

 

Πόλεμος, κραυγές

μέρες σκοτεινές

ακούγεται φωνή

Γιατί;

ΑΝ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΗΤΑΝ ΓΥΝΑΙΚΑ…

Standard

Αν το Φθινόπωρο ήταν γυναίκα

θα είχε κόκκινα μαλλιά

ένα χαμόγελο στα μάτια

και μια ζεστή-ζεστή αγκαλιά

Αν το Φθινόπωρο ήταν γυναίκα

θα ‘κοβε φύλλα απ’ τα κλαδιά

θα τα φορούσε δαχτυλίδια

και κοκαλάκια στα μαλλιά

Αν το Φθινόπωρο ήταν γυναίκα

θα ήταν όμορφη πολύ

σαν ζωγραφιά από εκείνες

που κάνει ένα μικρό παιδί!

                                                                                                        Μ.Κ.

 

ΗΜΕΡΑ ΖΩΩΝ… ΓΕΜΑΤΗ ΧΡΩΜΑΤΑ ΑΓΑΠΗΣ

Standard

Μια δραστηριότητα γεμάτη χρώματα, μουσική και εκπλήξεις που άρεσε πολύ στα παιδιά.

Ξεκινήσαμε ακούγοντας το τραγούδι του Λουδοβίκου των Ανωγείων

«Ποιο το χρώμα της αγάπης»

Βγάλαμε τα πινέλα  και τις νερομπογιές μας για να βρούμε το χρώμα της αγάπης…

η πολύχρωμη αναζήτησή μας βρίσκεται στο παρακάτω βίντεο

 

Δυο ματάκια και μια μυτούλα πάνω στην ζωγραφιά μας και…

… το αγαπημένο μας ζωάκι είναι μπροστά μας και μας κοιτάει!

 

Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΜΑΣ…

Standard

Πολλοί νομίζουν

ότι τα παιδιά δεν ξέρουν να ζωγραφίζουν

εγώ νομίζω ότι μόνο αυτά ξέρουν να ζωγραφίζουν τόσο όμορφα

ιδιαίτερα όταν ζωγραφίζουν την δασκάλα τους!!!

Από τα ωραιότερα δώρα που έχω πάρει την ημέρα των γενεθλίων μου!!!

Το πορτραίτο μου δια χειρός νηπίου….

 

 

«Οι μεγάλοι λένε

ότι η δασκάλα ξέρει απ’ έξω όλα τα μαθήματα.

Εγώ νομίζω ότι αυτό δεν είναι δυνατόν.

Αν η δασκάλα ήταν τόσο καλή στα μαθήματα,

δεν θα έμενε πάντα στην ίδια τάξη.»

Από ένα τρυφερό βιβλίο «Εγώ τα ξέρω όλα για τη δασκάλα μου»

 

ΧΡΩΜΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΟΥΝΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ…

Standard

Τα έργα μας με τα οποία συμμετείχαμε στην

έκθεση ζωγραφικής για τους πρόσφυγες «Μ’ ένα τρελό καραβάκι…»

που έγινε σε συνεργασία με άλλα Νηπιαγωγεία και τον Ζωγράφο Νίκο Ζάρρα

στο Προσφυγικό Μουσείο του Δήμου Νεάπολης-Συκεών

«Kάνω να ζωγραφίσω το φεγγάρι που γυρίζει
ζεστό και σκονισμένο από ταξίδι μακρινό
τα μάτια μου θολώνουν, κι ο αέρας π’ αρμενίζει
μου λέει τραγούδι ξένο, τραγούδι αλλοπαρμένο…»

«Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια μόνο τρόπο να κοιτάνε…»

 

«Η αγάπη όλα τα υπομένει,
η αγάπη όλα τα ελπίζει
κι η γη γυρίζει κι η γη γυρίζει…»

«Ενάντια στα συμπλέγματα και τα συρματοπλέγματα…»

Και ένα βιντεάκι με τις δημιουργίες μας

ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΕΓΙΝΑΝ… ΛΑΓΟΣ!

Standard

Τα χρώματα πέρασαν μέσα από τα χέρια των παιδιών,

μπήκαν μέσα στο λαγούμι της φαντασίας τους και…

… έγιναν λαγός!

Λαγός με μεγάλα αυτιά…

λαγός με μεγάλα μάτια…

λαγός με μεγάλες βλεφαρίδες…

όπως και να ‘χει οι κάρτες μας έχουν την προσωπική πινελιά των παιδιών

και όλοι οι λαγοί μεγάλη φαντασία!

ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ… ΧΑΡΤΑΕΤΟΥΣ

Standard

«Μακάρι να μπορούσα να πετάξω μενα χαρταετό»

έγραψαν τα παιδιά στον χαρταετό που ζωγράφισαν και

εμπνεύστηκαν από το βιβλίο «Χαρτί τσαλακωμένο».

 

Κι αν δεν μπορείς να πετάξεις μ’ έναν χαρταετό

σίγουρα μπορείς να πετάξεις με τη φαντασία σου όταν ονειρεύεσαι!

« …Όποιος δεν έπαιξε ποτέ του χαρταετό,

δεν κοίταξε όσο χρειάζεται ψηλά.

Όποιος δεν ένοιωσε την αντίσταση του μεγάλου σπάγκου,

δεν εκατάλαβε την δύναμη του αέρα.

Κι όποιος δεν εφώναξε με την ευθύνη και την πρωτοβουλία του παιδιού

που βλέπει να κινδυνεύει στο ψηλό μετεώρισμά του ο αετός,

δεν ένοιωσε τη χαρά του να τα βγάζεις πέρα μόνος σου με τη Φύση… »

Δημήτριος Λουκάτος